Υγιεινή διατροφή

Υγιεινή διατροφή

Από τότε που γεννήθηκα... καλά, όχι από τότε ακριβώς (αν και πάντα ήμουν τσουπωτός) είχα ένα δάχτυλο απέναντί μου (τον δείκτη βρε πονηρά μυαλά, όχι το κώλοδάχτυλο) που με έδειχνε (μα φαντάζεστε να με δείχνει κάποιος με το κωλοδάχτυλο; Αν και τώρα που το σκέφτομαι, είχα έναν δάσκαλο που το έκανε αυτό, όχι να δείχνει εμένα αλλά αυτά που έγραφε στον πίνακα) και έλεγε ότι πρέπει να χάσω κιλά. Πρέπει, πρέπει, πρέπει...

Ήμουν, είμαι και θα είμαι ζουμπουρλούδικο. Έτσι με έλεγε χαϊδευτικά και η φίλη μου η Στέλλα (που το είχε ξεσηκώσει από την καθηγήτρια των αγγλικών μας). Δεν μπορώ να γίνω χτικιάρης. Καλώς ή κακώς. Είμαι bear. Πως να γίνω twink; Πέρασα όλη μου την παιδική ηλικία και την εφηβεία μου να νιώθω άσχημα για το σώμα μου. Που δεν ήμουν αυτό που έβλεπα στους άλλους. Βέβαια δεν ήμουν και κανένα psycho πλάσμα που ζούσε στα σκοτάδια και έβλεπε τον κόσμο με μισό μάτι γιατί φθονούσε την ομορφιά τους. Απλά έλεγα ότι ήθελα να γίνω κι εγώ με κοιλιακούς καλοριφέρ. Κάποτε. Είχα πίστη!

Σε κάποια φάση προσπάθησα τη λύση «γυμναστήριο». Όταν ήμουν πρωτοετής στη Λάρισα, πριν αρπάξει το παραδάκι η Natasha και το σκάσει στο εξωτερικό, βάζοντας λουκέτο στη μεγαλύτερη αλυσίδα γυμναστηρίων στην Ελλάδα. Πήγα λοιπόν, έκανα την εγγραφή μου, έβγαλα μια ωραιότατη πιστωτική για να πληρώνω και πήγαινα. Πήγαινα κάθε μέρα. Με ήλιο με βροχή. Σάββατα και καθημερινές. Αλλά όντας «πατάτα» (βραστή, κοινώς πολύ μαλθακός για να αντέξω την «κακοπέραση» της άσκησης) έκανα ότι με βόλευε. Τελικά πέρασα έναν χρόνο κάνοντας ότι ήθελα, συνειδητοποιώντας πως το σώμα μου δεν είχε καμία απολύτως διαφορά και πως η παρέα μου εκεί ήξερε ότι γυμνάζομαι τόσο εντατικά και θα περίμενε να δουν τον Σβαρτζενέγκερ (δεν θυμάμαι πως γράφεται, βαριέμαι να το googlάρω, έχω και δέκατα αυτήν τη στιγμή που γράφω με πόνο καρδιάς τα της σιλουέτας μου) το καλοκαίρι. Και έτσι μια μέρα απλά δεν ξαναπήγα. Βέβαια το γυμναστήριο πληρωνόταν κανονικά αλλά εγώ δεν το πλήρωνα οπότε δυο καλοκαίρια δούλεψα μόνο για να ξεχρεώσω το γυμναστήριο.

Έκτοτε έχω προσπαθήσει να κάνω yoga, hatha yoga και Pilates. Με το τελευταίο τα πάω καλά. Τα άλλα δυο είναι πάρα πολύ παίδεμα ρε φίλε. Άσε που συνειδητοποίησα πως καλό το να γυμναστείς και να γίνεις φέτες αλλά αυτό θα πρέπει να το συντηρήσεις κιόλας και βαριέμαι, δεν φαντάζεσαι πόσο.

Κάποια στιγμή έκανα διατροφή με διαιτολόγο, έχασα 10 κιλά και σταδιακά τα ξαναπήρα. Πριν απ’ αυτό είχα κάνει τη μέθοδο Ducan που είχα χάσει 17 κιλά αλλά τα ξαναπήρα σταδιακά επίσης γιατί με αυτήν τη διατροφή κι αν είχα κουραστεί.

Γιατί στα γράφω όλα αυτα;

Α, ναι.

Γιατί προχτές άκουσα τη συνάδελφο Γιάννα (υπόδειγμα υγιεινού τρόπου ζωής) που εκθείαζε το γάλα αμυγδάλου. Και πήρα να δοκιμάσω. Ο σύντροφός μου ήταν σίγουρος πως δεν θα μου αρέσει αλλά εγώ του είπα γεμάτος αυτοπεποίθηση «μπα, ωραίο θα είναι, αλλά πρέπει να το πίνεις κρύο» και το έβαλα στο ψυγείο μόλις φτάσαμε σπίτι.

Απόψε, που έφαγα τρία κομμάτια πίτσα και δύο cookies είπα να πιω και λίγο γάλα αμυγδάλου. Τι. Αηδία. Θεέ. Μου.

Ναι, μπορεί να είναι υγιεινό και θρεπτικό. Τί να το κάνω ρε φίλε αν το πίνω και με πίνει;

Άσε.

Θα μείνω στο νερό με λεμόνι που πίνει η Gwyneth.

Σ.Σ. Μου είπε ότι εκείνη το τρώει με τα δημητριακά της ή σε smoothies. Θα ψάξω τη συνταγή για το smoothie με avocado που κάνει η Kourtney Kardashian μπας και λέει τίποτε.