Και το παίρνεις απόφαση μια μέρα να πας στην Αμερική. Οι 13 ώρες ταξίδι δεν σε τρομάζουν. Λες "σιγά". Ακούς για το "jet-lag" και λες "μαλακίες, θα κοιμηθω θα συνέλθω".
ΚΙ ΟΜΩΣ φίλε μου, δεν πάει έτσι.
Είναι η δεύτερη μέρα που ξυπνάω στις 4.30-4.45 (τη μια κοιμήθηκα 00.00 και χτες 22.00) και δεν μπορώ να ξανακοιμηθώ. Κάθομαι αξημέρωτα και χαζεύω στο ipad κριτικές στο yelp, για να παω να φαω κάπου και να μην το μετανιώσω, όπως χτες βράδυ που πήγαμε στα Applebee's της περιοχής για να δούμε τις διαφορές με την ελληνική έκδοση τους που πήγε άπατη και άκλαυτη.
Χάλι. Ναι, η μεριδα με τα ορεκτικά ήταν μεγάλη και σχεδόν χορτάσαμε μόνο με αυτά, αλλά τα κυρίως ήταν μέτρια προς κακά και προφανώς ή ο σερβιτόρος μας ή η επιχείρηση δεν πιστεύει στα μαχαιροπήρουνα και τις χαρτοπετσέτες. Τα πρώτα δεν τα ειδαμε ποτέ να φτάνουν στο τραπέζι μας, τις δεύτερες τις ζητήσαμε και μας φέρανε 3 μετρημένες. Πληρώσαμε και φύγαμε.
Το φιλοδώρημα.
ΤΑ ΝΤΑΑΑΑΑ!
Πονεμένη ιστορία, καθώς και τις 2 φορές που προέκυψε ως τωρα να δώσουμε, ήταν στα 12-15$ επιπλέον. Αφού όμως ήρθαμε εδώ, όπως μας βαράνε, θα χορέψουμε, που λέμε και στην πατρίδα.
Η τηλεοραση.
Ως φαν της αμερικάνικης τηλεόρασης, ενθουσιάστηκα στην ιδέα του να βλέπω live το πρόγραμμα που συνήθως κατεβαζω καποιες ώρες μετά.
Χμ.
Αν λεμε στην Ελλάδα οτι έχουμε πολλές διαφημήσεις, εδώ γίνεται της κακομοίρας... Χάπια, αυτοκίνητα και προμαγειρεμένα φαγητά. Κυρίως όμως φάρμακα.
[Α) το heartburn μαστίζει τις ΗΠΑ Β) Είδαμε ένα σποτ για ένα φαρμακο που το διαφήμιζε μια τύπισσα και έλεγε παρενέργειες για 1' περίπου, δεν τελείωνε με τίποτε, σε σημείο να λες οτι μόνο το 1% του πληθυσμού μπορεί να το λάβει χωρίς να θέλει πχ να αυτοκτονήσει-αληθινή παρενέργεια].
Χτες, Κυριακή σ'ένα κανάλι έπαιζε όλη μέρα το παλιό, κλασικό πια beverly hills 90210, ένα άλλο τα golden girls και ένα άλλο το the Brady bunch. Το τελευταίο, μόνο ως όνομα το ξέρω και η πιο πιτσιρίκα του cast τώρα standard έχει συνταξιοδοτηθεί πια.
Προσεχώς περισσότερα...
