"Λοιπόν, θα πάμε στο γήπεδο, στο επόμενο παιχνίδι της ΑΕΚ" μου είπε ενθουσιασμένη η φίλη/συνάδελφος Ηρώ. "Θα μάθω απο τον Γιώργο πότε είναι και θα πάμε". Θα ομολογήσω ότι μου μετέδωσε τον ενθουσιασμό της κι ως και χτες ανυπομονούσα για την επίσκεψη μου στο ΟΑΚΑ. Λέω "ως εχτές" γιατί ΠΑΝΤΑ με πιάνει σφίξιμο στο στομάχι και άγχος πριν κάνω κάτι που δεν είμαι εξοικειωμένος/πριν βρεθώ σε ξένο περιβάλλον.
Και έφτασε η Κυριακή.
Μια μέρα που γενικά προτιμώ να "σαπίζω" και να σέρνομαι απο καναπέ σε κρεβάτι και το αντίστροφο, χωρίς όμως να το παρακάνω, γιατί δεν θα μπορώ να κοιμηθώ το βράδυ και την επομένη στο γραφείο δεν θα περνάνε οι ώρες.
Πόσο λεπτές ισορροπίες, παναγιά μου!
Ο αγώνας ξεκινούσε στις 6 αλλά βρεθήκαμε νωρίτερα.
Στο ΟΑΚΑ είχα ξαναπάει αρκετές φορές αλλά μόνο για συναυλίες, στις οποίες το κλίμα που επικρατεί θα μπορούσε να περιγραφεί ως "χάνει η μάνα το παιδί (και το παιδί το κινητό του)". Την ώρα που πήγα ευτυχώς δεν είχε πήξει ακόμη.
Το γήπεδο γέμισε ως να αρχίσει το παιχνίδι. Τουλάχιστον τα κάτω διαζώματα ήταν φουλ (στην GAGA δεν ήταν τόσο γεμάτα). Ιδίως της θύρας της ΑΕΚ (εκεί που είναι ο πυρήνας των οπαδών της ομάδας) δεν έπεφτε καρφίτσα. Ο παλμός που έστελνε στο υπόλοιπο στάδιο εκείνο το κομμάτι της κερκίδας ήταν απίστευτος. Φωνή, κίνηση, φως (είχαν φωτοβολίδες)...όλα μαζί σαν σύνολο, ήταν κάτι το μοναδικό! Βέβαια αν βρίσκεσαι στο κομμάτι αυτό και ξεκινήσει κάποια φασαρία, δεν γλιτώνεις ούτε κατα διάνοια! Και αναφέρομαι στον πυρήνα κάθε ομάδας και όχι μόνο της ΑΕΚ.
Επίσης να σημειωθεί πως εντυπωσιάστηκα απο την πληθώρα των συνθημάτων της κιτρινόμαυρης ομάδας. Δεν παίζει να άκουσα 2 φορές το ίδιο σύνθημα.
Ο Απόλλωνας είχε λιγότερους οπαδούς (30 πάνω-κάτω), οι οποίοι βρίσκονταν στα δεξιά μας και συγχρονισμένοι φώναζαν συνθήματα με κινηση μπρος πίσω σαν πιγκουίνοι.
Απο την επίσκεψη μου σήμερα αρκετά πράγματα για το ποδόσφαιρο αλλά και πολλά απ'όσα είδα στον αγώνα έμειναν μυστήριο. Σκοπέυω όμως να καλύψω τα κενά τις επόμενες φορές (ναι, θα υπάρξουν κι άλλες).
Κατάλαβα (περίπου) τι σημαίνει πέναλτι.
Τι είναι οι "καθυστερήσεις".
Πόσο κρατάει το διάλειμμα ανάμεσα στα ημίχρονα.
Γιατί ποτίζουν το χόρτο λίγη ωρα πριν αρχίσει ο αγώνας; (για να είναι μαλακό για ομάδες που παίζουν επιθετικά, ώστε να έχει ρυθμό και ταχύτητα το παιχνίδι).
Δεν έμαθα ακόμη όμως γιατί στο δεύτερο ημίχρονο αλλάξαμε τέρματα.
Γιατί οι παίκτες φορούσαν φωσφοριζέ παπούτσια (και οι τερματοφύλακες φωσφοριζέ στολές).
Τι είναι το οφσάιντ.
Όταν ο ρέφερη σηκώνει το σημαιάκι για κάποια ομάδα, το στρέφει προς το τέρμα της ομάδας για να καταλάβουμε σε ποια αναφέρεται ή το καταλαβαίνουμε αλλιώς;
Στο κομμάτι του αγώνα τώρα:
Το παιχνίδι ξεκίνησε με ένα γκόλ για τον Απόλλωνα στο 65´(στιγμή την οποία οι φωνές και τα συνθήματα απο τον πυρήνα των ΑΕΚτζήδων σταμάτησαν λες και κάποιος πάτησε το mute) αλλά η ΑΕΚ ισοφάρισε στο 81'(αν δεν κάνω λάθος) με μένα να σκέφτομαι πως χρειαζόμαστε άλλο ένα, ως junior ΑΕΚτζής. Και ήρθε το πολυπόθητο 2ο γκολ για την ΑΕΚ και ησυχάσαμε. Χαμόγελα παντού.
Σαν εμπειρία συνολικά ήταν κάτι πολύ διαφορετικό απ'όλα όσα είχα ζήσει ως τώρα. Γιατί, να πω την αλήθεια, δεν είχα ξαναδεί μπάλα γιατί δεν με ενδιέφερε ποτέ το ποδόσφαιρο, κάτι που πλήγωνε τον πατέρα μου παλαιότερα. Μάλιστα έλεγε ότι έκανε 2 αγόρια και κανένα δεν ασχολείται με τα αθλητικά. Όχι οτι εκείνος δεν μαζεύεται απο τα γήπεδα αλλά λέμε τώρα...
Και έφτασε η Κυριακή.
Μια μέρα που γενικά προτιμώ να "σαπίζω" και να σέρνομαι απο καναπέ σε κρεβάτι και το αντίστροφο, χωρίς όμως να το παρακάνω, γιατί δεν θα μπορώ να κοιμηθώ το βράδυ και την επομένη στο γραφείο δεν θα περνάνε οι ώρες.
Πόσο λεπτές ισορροπίες, παναγιά μου!
Ο αγώνας ξεκινούσε στις 6 αλλά βρεθήκαμε νωρίτερα.
Στο ΟΑΚΑ είχα ξαναπάει αρκετές φορές αλλά μόνο για συναυλίες, στις οποίες το κλίμα που επικρατεί θα μπορούσε να περιγραφεί ως "χάνει η μάνα το παιδί (και το παιδί το κινητό του)". Την ώρα που πήγα ευτυχώς δεν είχε πήξει ακόμη.
Το γήπεδο γέμισε ως να αρχίσει το παιχνίδι. Τουλάχιστον τα κάτω διαζώματα ήταν φουλ (στην GAGA δεν ήταν τόσο γεμάτα). Ιδίως της θύρας της ΑΕΚ (εκεί που είναι ο πυρήνας των οπαδών της ομάδας) δεν έπεφτε καρφίτσα. Ο παλμός που έστελνε στο υπόλοιπο στάδιο εκείνο το κομμάτι της κερκίδας ήταν απίστευτος. Φωνή, κίνηση, φως (είχαν φωτοβολίδες)...όλα μαζί σαν σύνολο, ήταν κάτι το μοναδικό! Βέβαια αν βρίσκεσαι στο κομμάτι αυτό και ξεκινήσει κάποια φασαρία, δεν γλιτώνεις ούτε κατα διάνοια! Και αναφέρομαι στον πυρήνα κάθε ομάδας και όχι μόνο της ΑΕΚ.
Επίσης να σημειωθεί πως εντυπωσιάστηκα απο την πληθώρα των συνθημάτων της κιτρινόμαυρης ομάδας. Δεν παίζει να άκουσα 2 φορές το ίδιο σύνθημα.
Ο Απόλλωνας είχε λιγότερους οπαδούς (30 πάνω-κάτω), οι οποίοι βρίσκονταν στα δεξιά μας και συγχρονισμένοι φώναζαν συνθήματα με κινηση μπρος πίσω σαν πιγκουίνοι.
Απο την επίσκεψη μου σήμερα αρκετά πράγματα για το ποδόσφαιρο αλλά και πολλά απ'όσα είδα στον αγώνα έμειναν μυστήριο. Σκοπέυω όμως να καλύψω τα κενά τις επόμενες φορές (ναι, θα υπάρξουν κι άλλες).
Κατάλαβα (περίπου) τι σημαίνει πέναλτι.
Τι είναι οι "καθυστερήσεις".
Πόσο κρατάει το διάλειμμα ανάμεσα στα ημίχρονα.
Γιατί ποτίζουν το χόρτο λίγη ωρα πριν αρχίσει ο αγώνας; (για να είναι μαλακό για ομάδες που παίζουν επιθετικά, ώστε να έχει ρυθμό και ταχύτητα το παιχνίδι).
Δεν έμαθα ακόμη όμως γιατί στο δεύτερο ημίχρονο αλλάξαμε τέρματα.
Γιατί οι παίκτες φορούσαν φωσφοριζέ παπούτσια (και οι τερματοφύλακες φωσφοριζέ στολές).
Τι είναι το οφσάιντ.
Όταν ο ρέφερη σηκώνει το σημαιάκι για κάποια ομάδα, το στρέφει προς το τέρμα της ομάδας για να καταλάβουμε σε ποια αναφέρεται ή το καταλαβαίνουμε αλλιώς;
Στο κομμάτι του αγώνα τώρα:
Το παιχνίδι ξεκίνησε με ένα γκόλ για τον Απόλλωνα στο 65´(στιγμή την οποία οι φωνές και τα συνθήματα απο τον πυρήνα των ΑΕΚτζήδων σταμάτησαν λες και κάποιος πάτησε το mute) αλλά η ΑΕΚ ισοφάρισε στο 81'(αν δεν κάνω λάθος) με μένα να σκέφτομαι πως χρειαζόμαστε άλλο ένα, ως junior ΑΕΚτζής. Και ήρθε το πολυπόθητο 2ο γκολ για την ΑΕΚ και ησυχάσαμε. Χαμόγελα παντού.
Σαν εμπειρία συνολικά ήταν κάτι πολύ διαφορετικό απ'όλα όσα είχα ζήσει ως τώρα. Γιατί, να πω την αλήθεια, δεν είχα ξαναδεί μπάλα γιατί δεν με ενδιέφερε ποτέ το ποδόσφαιρο, κάτι που πλήγωνε τον πατέρα μου παλαιότερα. Μάλιστα έλεγε ότι έκανε 2 αγόρια και κανένα δεν ασχολείται με τα αθλητικά. Όχι οτι εκείνος δεν μαζεύεται απο τα γήπεδα αλλά λέμε τώρα...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου